درود خدا و صلوات خدا بر تو اي امام الرحمة؛

درود خدا و صلوات خدا بر حريم پاک تو که ملجأ و پناه زوار دل سوخته و بيمار نگاهت ست؛

درود خدا و صلوات خدا بر ملائک مقرب آن حريم قدسي؛

خطاب به امام علي بن موسي الرضا المرتضي(عليه السلام)

اي امام جان ها و دل ها و نفس ها؛

آنگاه که سخن از عطوفت و رحمت و مهرباني جاري شود، اذهان همه در ابهام غوطه ور؛ و تفسير سخن فقط و فقط حضور در حريم و کوي توست. و ديدن آن همه پناهندگي به درگاه تو.

حريم تو، تار و پود از حضور و قدسيت و نور دارد.

حريم تو، امن و صفا و سکون،

اشک و آه و صيقل بر نقش دل،

همه را يکجا، بي منت، به زوار ونه! حتي بر کبوترانش ارزاني مي دارد.

جاري اشک بر گونه ها، چگونه تفسير شود اگر تو را امام رئوف نخوانم؟!

اي حجت خدا بر زمين؛ اي طبيب نفوس؛ اي درمان همه دردهاي بي درمان؛

اي ضامن آهو!

تمنايي دارم،

دستي برآر و همه عقده هاي کور وجودمان برگير،

و دزدان و آفات بر سر صراط و شاهراه بندگي رب العالمين را بر خاک ذلت بيفکن،

و در ولادت حضور قدسي ات، با حبل متين ولايت مددمان ده در رسيدن به قله عبوديت.

و وسعت سبز نگاهت را در فصل بندگي از ما به خاک نشستگان و احتکارشدگان دريغ مدار؛

مولا جان! سرانگشت توجه و نگاهت کيمياست و کرم سرشت شما خاندان؛ پس نگاهت را روادار و وجودهای به نيستي نشسته ما را از نيستي به صحنه حيات طيبه بياور.